اضطراب ، صحبت کردن مهم‌ترین آفت سلوک در نزد بزرگان

صحبت کردن مهم‌ترین آفت سلوک در نزد بزرگان

 قلبی که در افکار غیر صحیح و غیر واقعی دارد دور می زند، آن فیض می آید و رد می‌شود، نمی‌ایستد، گیرنده وجود ندارد، فرستنده هست، گیرنده نیست، نمی گیرد، پس باید شرایطش را آماده کرد، موانع را از سر راه برداشت تا اینکه انسان بتواند فیض بیشتری ببرد، هر چه در این ماه (رجب) حالت سکوت و حالت سکون و آرامش بیشتر باشد واردات بیشتر خواهد شد و بالعکس، ملائکه در جایى که تشویش و اضطراب است نمى‏ آیند، ملائکه در جاى سکون و آرامش مى ‏آیند، ملائکه در جایى که دائماً محلّ جَوَلان فکر و تخیّلات و خیالات است نمی آیند.

سکوت یک وِزانى را در انسان به وجود مى‏ آورد که با حرف، یک همچنین وزان و یک همچنین متانتى و یک همچنین پُرى که لازمه این قضیّه این است که افاضات الهى بر قلب انسان بیاید، با صحبت یک همچین چیزى نمى‏آید.

افرادى که زیاد صحبت مى‏ کنند، قلب آنها مشوّش است، اضطراب دارد. دیدید بعضى‏ها فرض کنید که ما مثلًا دیدیم، مرحوم علّامه طباطبایى یا مثلًا بزرگانى را دیدیم یا مثلًا مرحوم آقاى حدّاد، در مجلس که مى‏نشستند، تا از ایشان سؤال نمى‏کردیم حرف نمی زدند؛ یا علّامه طباطبائى، یک ساعت می ‏نشستیم، همینطور به انسان نگاه مى‏کرد.

ولى بعضى‏ها مى‏گویند: آقا! یعنى چه؟ انسان بنشینند هِى همینطورى نگاه بکند، ساکت، یک حرفى بزنیم، یک چیزى، آقا! هوا گرم است، خیابان شلوغ است، جنسها گران شده، یک حرفى بالأخره بزنیم، این روش یعنى چه؟

اینها اضطراب دارند، در نفسشان اضطراب دارند، این اضطراب نمى‏گذارد که آرام باشند. ارتباط انسان با اینگونه افراد براى انسان مضرّ است. انسان با افرادى باید ارتباط داشته باشد که این حالت در آنها کمتر است، حالت سکون و آرامش در آنها بیشتر است و در این زمینه روایات زیاد است که ملائکه در سکون‏اند، شیاطین در اضطرابند.

قسمتی از فرمایشات علامه طهرانی ره